Agenda 2017

25 februari - 16.00 uur Prinselijk bezoek aan het Begijnhof

19 maart - 14.30 uur Dubbelconcert met Groot Zwols Mannenkoor. Laurentiuskerk.

24 augustus: Concert De Vrede van Breda

27 augustus - 14.00 uur: Gevelconcert, Zaal Vianden

15 oktober- 14.30 uur: Najaarsconcert, Laurentiuskerk

10 december- 14.30 uur: Adventsconcert Ulvenhout

Paaszaterdag 2016 in Dordt

Het prille begin,

Ik kan me niet herinneren wanneer voor de eerste keer over een bezoek aan Rutte werd gesproken. We serveerden al enige tijd ouwe Rutte op verzoek van Paul, onze voorzitter. In het begin een fles per twee maanden, denk ik. Maar allengs ontdekten meerdere zangers dat het spul prima was voor de stembanden en de stemming.  Dus werd er al badinerend tijdens de derde helft gesproken over een bezoek aan de firma Rutte.

En het was Paul, die een aantal jaren in Dordrecht heeft gewerkt, die het initiatief nam om zijn goede contacten met het bedrijfsleven aldaar weer eens op te pakken. We waren welkom bij Rutte!!

 

De voorbereidingen,

Er werd gepolst wie er belangstelling had om een bezoek te brengen aan de distilleerderij van Rutte. Er kwamen van alle kanten positieve klanken, maar pas op, voor de toog hoor je dat makkelijk. Ook nu weer was het Paul die de inventarisatie wat professioneler aanpakte. We kregen een uitnodiging, je mocht opgeven op welke dag, ’s morgens of ’s middags, je wilde. Ook de wijze van transport kwam aan de orde, met de trein?, samen op een OV jaarkaart? Met de auto?, samen? Al deze variaties werden meegenomen en vóór de grote dag had ik al 28 e-mails over het bezoek aan Rutte ontvangen. Ik vermoed dat Paul er nog veel meer heeft. Alles werd door hem in Excel en in kleur samengebracht, ook de deelnemers die om diverse redenen geen deelnemer zijn geworden.

 

De treinreis,

Dertien deelnemers hebben van de NS-gebruik gemaakt voor deze wereldreis. Alras bleek dat je twee soorten zangers hebt. Een aantal heeft een ov-jaarkaart en loopt met zelfverzekerde blik naar de automaat. Maar de rest heeft geen flauw idee, ze zien de trein alleen wanneer ze voor de spoorboom staan te wachten.  Ze werden dan ook, aangekomen in de hal, aan het handje genomen naar de kaartjesmachine waar ze behulpzaam door collega’s werden bijgestaan.

In de trein kwamen de meesten niet verder dan een klapstoeltje op het platform, want we moesten bij de eerste stop al weer uitstappen.

 

Dordrecht

Een aantal borrelaars kende de stad van wonen en werken, ik zelf al sinds 1950. Maar voor de meesten was Dordrecht terra incognito.  Omdat we voldoende tijd hadden zijn we dus eerst naar de VVV gegaan, een mooie entree naar de stad, met maquettes van de stad anno nu en de situatie na de Elisabeth vloed. Vandaar via het Begijnhof naar de Vriesestraat. De gevels zijn al eeuwenoud en de straat is de laatste jaren weer aantrekkelijk geworden. Het zonnetje schijnt als we de winkel van Rutte in vizier krijgen. Maar het is nog te vroeg en enkelen gaan naar een ander Dordts instituut, La Venezia, voor een ijsje. Ook de zes autorijders sluiten aan voor het bezoek.

 

Rutte

Binnen stommelen we de trap op naar de voormalige huiskamer van Simon Rutte. We worden ontvangen door een dame die ons de rest van de middag zal begeleiden. Zij vertelt ons dat Simon in 1872 zijn stokerij in dit pand startte. Hij en zijn gezin woonden boven de winkel waar zijn vrouw de dranken verkocht. Zij vertelt ons, met veel kennis van zaken, over jenever distilleren, de grondstoffen die hier voor nodig zijn, waarbij graan een hoofdrol vervuld met daarnaast de betekenis van de jeneverbes. Er zijn vele soorten graan en bessen, maar alleen de allerbeste zijn goed genoeg voor Rutte jenever, aldus onze zegsvrouw.  De pure moutwijn betrekt Rutte van graanstokerij Filliers in Deinze (België).

Zij legt uit hoe het likeurstoken plaats vindt, met herhaaldelijk koken en destilleren, tot de juiste smaak en alcoholpercentage zijn bereikt. Over de jaren zijn er nieuwe recepturen en productiemethoden toegepast. Maar ook de traditionele wijze van werken wordt door Rutte in ere gehouden. Dat is de z.g. ‘ouwe klare’. De jenever geproduceerd volgens de nieuwe methode werd ‘nieuwe klare’ genoemd, maar dat is uiteindelijk ‘jonge klare’ gaan heten. Heeft dus niets met de leeftijd te maken. Volgens haar moet ouwe Rutte gedronken worden bij kamertemperatuur, dan komt de smaak en het boeket het beste tot zijn recht.

 Hoewel, er worden dranken opgeslagen in eiken vaten die 2 jaar, 5 jaar, soms zelfs 20 jaar worden gelagerd. Hierbij is de keuze van het eikenhout, het feit dat de vaten jong, oud of hergebruikt zijn, belangrijk voor de smaak en afdronk.

Voordat we afdalen naar de kelders worden we uitgenodigd om de diverse producten te proeven. Telkens een klein bodempje in ons glas en naspoelen met water. We proeven graan, citroen en andere jenevers. En als voorlaatste eentje met een nadrukkelijke houtsmaak.

In de kelders bewonderen wij distilleerapparatuur van roodkoper, wij zien tientallen potten met allerlei kruiden waaronder koriander, citroenschillen, saffraan en diverse bessensoorten, die gebruikt worden in de bereiding van likeuren. Dat Rutte nog steeds op ambachtelijke wijze werkt wordt geïllustreerd wanneer we de bottelarij betreden. Een medewerker vult de fles met jenever met de hand: hij draait het kraantje open tot de fles vol is, sluit het kraantje, plaatst een kurk en een rode capsule. Hij zet de gevulde fles onder een hete infrarood lamp, zodat de capsule krimpt rond de hals. Naast hem zit een dame die vervolgens het etiket zorgvuldig op de fles plakt en aan de achterkant een sticker met de streepjescode aanbrengt. Dat laatste is zo ongeveer het enige dat afwijkt van de tijd toen Simon in deze ruimte nog de scepter zwaaide. Behalve die infrarood lamp natuurlijk.      

 

Samenvatting

Terug boven wordt er geëvalueerd, natuurlijk met proeven van diverse producten die beneden in de winkel te bekomen zijn. Paul dankt voor het interessante bezoek, onze dame wordt toegezongen met <Hoera> en er komt een fraaie pagina van het BM-bezoek in het gastenboek. We krijgen allen een Rutte glas voor we afdalen naar de winkel. Daar kan eenieder naar wens inslaan, voordat we weer huiswaarts keren. Piërre koopt een dozijn Rutte glazen, zodat de zangers voortaan in stijl hun ouwe Rutte kunnen nuttigen. Op weg naar het station weet Paul een leuk café, het Bevertje. Onder een soort tent leek het veel op après ski, maar voor ons was het après jenever, hoewel iedereen bier bestelde. Alleen Max dronk een jonge klare.

 

Tijdens de nazit bleek dat we hadden genoten, dat dit soort uitstapjes voor herhaling vatbaar zijn. Omdat we bij BM naast <ouwe Rutte> ook <jonge Hasselt> schenken, is een bezoek aan Hasselt een van de mogelijkheden. Mogelijk aangevuld met andere zangers, niet iedereen heeft dezelfde smaak.

In plaats van <Hoera> zouden we dan <Kellermeister Weinbrandlied> kunnen zingen, hoewel dat beter bewaard kan blijven voor een bezoek aan onze cognac leverancier.

Want dit was het eerste uitstapje van een mogelijke traditie en BM houdt van tradities, nietwaar.         

 

Hans Slockers